home

20 نوامبر؛ روز جهانی یادبود افراد ترنس

امروز 20 نوامبر، به عنوان روز جهانی یادبود افراد ترنس نام‌گذاری شده است. از سال 1999 تا کنون، هر ساله این روز به مناسبت یادبود افراد ترنسی که به‌خاطر ترنس‌ستیزی به قتل رسیده‌اند گرامی داشته می‌شود. امروز، روزی است برای آگاهی‌رسانی درباره خشونت‌های مستمری که در اکثر نقاط جهان نسبت به جامعه ترنس روا داشته می‌شود.

در سال 1999 برای نخستین‌بار، زن ترنسی به نام گوندولین ان‌ اسمیت این روز را به مناسبت یادبود قتل زن ترنس رنگین‌پوستی به نام (ریتا هستر) نام‌گذاری نمود. آمارها نشان می‌دهد که از روز اول اکتبر سال 2019 تا روز سی‌ام سپتامبر سال 2020، تعداد 350 فرد ترنس و جنسیت‌متنوع در کشورهای مختلف به قتل رسیده‌اند، که این آمار نسبت به سال گذشته 6% افزایش داشته
از افراد ترنسی که تا اکنون به قتل رسیده‌اند، 98%آنها ترنس زن یافردی با هویت جنسی زنانه بوده‌اند. و 62% از کشته‌شدگان را افرادی تشکیل داده‌اند که به عنوان «کارگر جنسی» شاخته شده بودند. میانگین سن کشته‌شدگان 31 سال بوده، و جوان‌ترین آنها 15 سال سن داشته است. بیشترین آمار قتل نیز به ترتیب مربوط به کشورهای برزیل، مکزیک، و امریکا بوده است. و 50% از 11 نفری که در کشورهای اروپایی به قتل رسیده‌اند نیز، مهاجر بوده‌اند.

افراد ترنس همه‌روزه با ظلم و تبعیض‌های گسترده‌ای مواجه می‌شوند؛ ظلم و تبعیض‌هایی که ریشه در ترنس‌ستیزی داشته و می‌تواند به خشونت علیه افراد ترنس و مرگ آنها بیانجامد. با توجه به نبود قوانین مشخص در زمینه حفاظت از جان افراد ترنس، بسیاری از افراد ترنس به‌خاطر ترنس‌ستیزی گسترده در جامعه، ناچار می‌شوند هویت ترنس خود را همواره پنهان نگه داشته یا محل زندگی و اشتغال خود را تغییر دهند.

ترنس‌ستیزی نه تنها در جامعه، بلکه در ذهن بسیاری از خانواده‌ها نیز نهادینه شده است. بسیاری از افراد ترنسی که برای اعضای خانواده خود آشکارسازی می‌کنند، نه تنها به سادگی مورد پذیرش خانواده قرار نمی‌گیرند، بلکه با انواع خشونت‌های خانگی نیز مواجه می‌شوند. نبود مراکزی برای حمایت از افراد ترنسی که نجات‌یافته از خشونت خانگی هستند نیز، این افراد را بیش از پیش آسیب‌پذیر نموده و در معرض خشونت‌های خانگی و خیابانی قرار می‌دهد.

یکی از بهترین روش‌ها برای مقابله با خشونت علیه افراد ترنس و برچیدن ریشه‌های ترنس‌ستیزی در جامعه، اطلاع‌رسانی صحیح و علمی، شناساندن تنوع هویت‌های انسان‌ها به جامعه، و جا انداختن فرهنگ محترم شمردن و پذیرش تفاوت‌ها در سطح جامعه است.
افراد که هویت جنسی ترنس دارند نه تنها بیمار نیستند بلکه نظر به تغیرات کروموزومی که در ژن های آنها در بطن مادر و قبل تولد رخ میدهد سبب اختلال در اعضای جنسی آنها و عملکرد فزیکی و شیمیایی بدن شان میشود،متاسفانه در جامعه ما امروزه افراد ترنس را به چشم برده جنسی و پایین تر از دیگر انسان ها میبینند آنها نه تنها از خانواده و اقارب ترد میشوند بلکه جامعه افغانی نیز آنها را ننگ آبرو بر دانسته و از پذیرفتن آنها و دادن‌حقوق انسانی به ترنس ها شانه خالی میکند
افراد ترنس انسان هستند، و درست مثل همه انسان‌های دیگر، حق زندگی دارند. افراد ترنس بیمار یا مبتلا به اختلال نیستند. ترنس بودن نه اختلال و بیماری روانی است، نه انحراف، و نه اختلال و بیماری ژنتیکی یا مادرزادی. پیوند زدن هویت افراد ترنس با مسائل پزشکی یا ژنتیکی و بیماری‌انگاری هویت‌های این افراد به گسترش ترنس‌ستیزی در جامعه و تشدید بدنامی‌هایی که حول هویت‌های این افراد شکل گرفته دامن می‌زند.

افراد ترنس بسیار متنوع هستند. پذیرش و محترم شمردن هویت‌های افراد ترنس، نباید در گرو ظاهر، پوشش، عمل کردن یا نکردن، مجوز داشتن یا نداشتن، یا مادرزادی یا ژنتیکی بودن یا نبودن هویت‌شان باشد. بعضی از افراد ترنس مایل نیستند خود را در قالب کلیشه‌های جنسیتی بگنجانند. بعضی از افراد ترنس، کارگر جنسی هستند. کارگر جنسی بودن از اعتبار هویت افراد ترنس نمی‌کاهد. کارگران جنسی ترنس نیز درست به اندازه بقیه انسان‌ها حق زیستن دارند.

بیاییم از آمار تکان‌دهنده افراد ترنسی که امسال به‌خاطر ترنس‌ستیزی به قتل رسیده‌اند درس بگیریم، و دست در دست هم، با ترنس‌ستیزی نهادینه شده در جامعه به شیوه‌ای صحیح و علمی مقابله کنیم. افراد ترنس را با همه تفاوت‌هایشان محترم شماریم. واژه‌های صحیح را برای اشاره به افراد ترنس و مسائل مربوط به آنها به کار ببریم. و یادمان باشد که اقدامات کوچک ما می‌تواند تاثیرات بزرگ و ارزشمندی را به ارمغان آورد. پس بیاییم از خودمان شروع کنیم.